Ask me anything 2: mijn antwoorden op jullie vragen

Maar jullie zijn toch allemaal LIEF! Na mijn oproep van vorige week kreeg ik nog meer vragen dan de eerste keer! Curieuzeneuzemosterdpotheid is een schone deugd, zeg ik altijd. Allez, ‘t is de eerste keer dat ik het zeg. Maar vanaf nu ga ik het meer zeggen. Okee? And now, without further ado: mijn antwoorden!

ask-box

Ik zou wel eens willen weten hoe jullie op de namen Elliot, Lily-Rose en Lucy-Mae zijn gekomen… zaten jullie direct op dezelfde lijn? Of heeft één van de twee de ander moeten overtuigen? ;-)

Julienne

Zalige vraag! Een naam bedenken vond ik altijd een van de leukste dingen aan zwanger zijn. Bij ons is dat eigenlijk altijd vrij eenvoudig verlopen. Klaas had nooit inspiratie (In de beginjaren van onze relatie kwam hij eens met de naam Milan op de proppen en ik heb toen zo fel gereageerd dat hij sindsdien geen suggesties meer durfde doen, denk ik. Oeps!) dus was onze modus operandi gewoon dat ik met allerlei namen kwam aandraven en dat Klaas dan gewoon ja of nee zei. Elliots naam hebben we vrij snel gevonden. Rond de geslachtsecho op 16 weken was ik Fifty Shades of Grey aan ‘t lezen en daar botste ik dus op Elliots naam (de broer van ‘t hoofdpersonage, in case you were wondering). Ik vond die meteen heel leuk, want het is een overduidelijk Engelse naam wat voor mij het belangrijkste criterium was en er zaten, dacht ik toen, geen moeilijke klanken in. Een naam die nooit verkeerd zou uitgesproken worden, dacht ik dus. Klaas was ook meteen akkoord. Op het argument van de uitspraak moeten we nu wel terugkomen, want keiveel mensen spreken het dus niet uit zoals wij ‘t willen. Wij zeggen het echt op z’n Engels, dus elliejut, maar we hebben al héél veel elliejót gehoord. Of nog erger: eeliejot. Trouwens, dat we die naam uit Fifty Shades hebben, vinden we wel een beetje schaamtelijk. Dus we zeggen gewoon tegen de mensen dat we de boter haalden bij E.T. Dat klein manneke heette in die film ook zo. :) Ah, en als Elliot een meisje was geweest, had hij Kate geheten.

De namen van de meisjes waren moeilijker. De jongensnamen lagen al vrij vroeg vast en aangezien Klaas zegt dat we nu klaar zijn met kindjes krijgen, mag ik die hier ook wel vertellen: Jack en Miles. Maar we kregen dus dochters! Al van voor de zwangerschap zei ik dat ik voor meisjes wel graag dubbele namen hoorde, dus onze dochter zou een naam met een liggend streepje krijgen. Maar toen kregen we twéé dochters en heb ik toch even getwijfeld of twee dubbele namen niet te veel van ‘t goeie was. Maar ja, 1 dubbele en 1 ‘gewone’ naam, dat bekte ook zo raar, dus we zijn er maar voor gegaan. De naam van Lucy-Mae was er eerst. Ik was Mae tegengekomen in The Help, een suuuupermooi boek. Daarin werd het ook als dubbele naam gebruikt voor een klein meisje, Mae Mobley. Ik wou Mae als tweede naam, maar aangezien dat blijkbaar niet vaak gedaan wordt (Google gaf mij geen hits), ben ik zelf beginnen combineren tot ik iets vond dat ik leuk vond klinken. Et voilà, Lucy-Mae was geboren. :) Allez, haar naam toch. :) Ze is de enige in heel Vlaanderen, volgens de website van Kind & Onzin. Dan moest ik nog een naam vinden. Ik heb wat combinaties proberen maken, maar over bijvoorbeeld Ava-June was ik te bang dat Ava zou uitgesproken worden als de gelijknamige papierwinkel. Daarna is het heel eventjes Ella-June geweest, maar ik dacht dat dat al te populair was en zo zijn we dan op Lily-Rose geland. Achteraf heb ik ontdekt dat die naam eigenlijk vaker voorkomt dan Ella-June, maar nu ze er is vind ik mijn oudste dochter toch wel écht een Lily-Rose en geen Ella-June. :)

9001 of 9010? :-)

Judith

Ohh, een inside joke! Awel, buiten 9001 en binnen liefst 9010, hé. Als het budget het toelaat. *zucht* Haha!

Wat is je favoriete TV-programma als jij mag kiezen voor Elliot? De meisjes kijken waarschijnlijk nog geen tv maar je mag ook wel je favoriete tv-programma voor hen opgeven :) Mom’s Choice!

Johanna

Elliot kijkt eigenlijk geen tv meer. Die kijkt filmpjes op ‘Joeptjoep’ (Youtube) en Netflix. En op Netflix varieert hij een beetje, tegenwoordig zijn The Polar Express en Flushed Away populair. Bijgevolg ken ik dus ook niet veel over kinderprogramma’s en vind ik dit eigenlijk een beetje een moeilijke vraag, haha! Ik hoop dat mijn meisjes later graag samen met mij Gilmore Girls gaan kijken. Ik kijk wel uit naar televisieavondjes met de kindjes, ja!

Wat is jouw mening over God en het leven hierna ?

Broek, rok of kleedje?

Naomi

Hihi, hoe uiteenlopend kunnen twee vragen zijn? :) Awel, ik zeg dus altijd dat ik wel geloof dat er ‘iets’ is, maar dat ik niet weet wat dat dan wel is. Ik kan moeilijk geloven dat we hier op aarde zijn gewoon om er te zijn en dat daar niet meer Reden achter zit. Dan lijkt ons bestaan zo zinloos en daar kan ik moeilijk mee om. Ik geloof niet in toeval, maar wel in het lot, dat alles om een reden gebeurt. Wat mij betreft is er dus zeker een hiernamaals. Maar tegelijkertijd ben ik imméns bang voor de dood. Toen ik nog klein was, lag ik soms in bed te wenen omdat ik niet wou sterven en nu nog mag ik daar niet te hard over nadenken, want ik zou dan echt een paniekaanval krijgen. Wat mij afschrikt is het grote, zwarte Niets. Maar als ik geloof dat er hierna nog iets is, waarom ben ik dan bang voor de dood? Geen idee. Het onbekende? Het idee dat ik op een dag gewoon niet meer zal bestaan, vind ik ronduit angstaanjagend. Mijn moeder zegt dat ze niet bang is voor de dood omdat ze denkt dat dat is als flauwvallen: ineens het bewustzijn verliezen maar daar niets van ondervinden. Met als enige verschil dat je niet meer opnieuw bijkomt. Ik vind dat ook maar een griezelig idee. Soit, ik weet het dus niet. :)

Ik draag 99% van de tijd een broek. Ik heb rokjes, maar honestly, ik zou dat beter niet meer kopen. Ze worden nooit gedragen omdat ik niet weet hoe ik ze moet combineren. Kleedjes draag ik voor feestjes of andere gelegenheden waarop het ietsje meer mag zijn.

Schrijf je het liefst op lijntjes/ruitjes of commercieel geruit papier?

Als je zelf het toekomstige beroep van je kinderen zou moeten kiezen (stel dat het zo werkt), wat denk je dan dat je hen zou laten doen?

– Nathalie

Lijntjes all the way!

Goh, wat een moeilijke vraag. Ik hoop dat mijn kinderen moedig en verstandig genoeg gaan zijn om zelf te beslissen wat voor hen de beste keuze is en daar dan ook ronduit voor te gaan. Ook naar studiekeuze toe zou ik het eerlijk gezegd niet weten. Enerzijds zou ik zeggen dat ze niet moeten denken aan wat ze later willen worden, maar gewoon moeten kiezen wat hen interesseert. Dat is wat ik zelf heb gedaan. Anderzijds hoop ik natuurlijk dat ze deftig werk gaan vinden zodat ze geen financiële zorgen hoeven te hebben. Op dit moment zie ik Elliot wel vrachtwagenchauffeur of tractorbestuurder worden, haha! Over de meisjes kan ik nog niets zeggen. Maar als ze op mij lijken, gaan ze later ‘moeke’ willen worden. Fine by me. :) Give me all the grandkids! (Over 25 jaar. :P)

Hoever sta je al met ‘t gigantische lapjesdeken dat je aan het maken was?

– Princessjesliefde

Och, seg! Je drukt me met de neus op de feiten! Ik ben dus wel effectief aan het deken begonnen en in 2 van de 27 kleuren ben ik al klaar. Dat projectje is echter stilgevallen omdat ik er kraamcadeautjes enzo heb tussengenomen. Maar kijk, jouw vraag was the kick in the butt I needed, want ik ben nu begonnen met het afwerken van het tweede babydekentje dat ik tijdens mijn zwangerschap aan het haken was en als dat af is, kan ik hopelijk verder doen met het gigadeken. Tenzij ik dan weer aan iets anders begin. Maar no worries, ooit zal het klaar zijn. Als ik de moed vind om uit te zoeken hoe ik de vierkantjes allemaal zonder zichtbare naden aan elkaar kan zetten. :)

En…

… via Facebook kreeg ik nog een keilang bericht van Ruth. Die had schrik dat ik niet genoeg vragen zou ontvangen, denk ik. Ofwel heeft ze stiekem een boontje voor mij, dat kan ook! Bon, haar vragen ga ik dus een beetje opbreken.

Wat zouden je drie wensen zijn mocht je een zotte magische olielamp met een geest in hebben? Maar het mogen geen wensen zijn over gezondheid/doodgaan/gelukkig zijn/gevoelens/…, en ook geen overdreven materiële wensen als in ‘de lotto winnen’. Dus echt concrete zaken, zoals ik zou wensen dat ik mega glanzend haar zou hebben, ik supermooi kan zingen, frietjes van het frietkot keigezond zijn, ik schoonbroers of -zussen gehad zou hebben, ik altijd iemand naast mij heb lopen die doet wat ik vraag (als in een uberklusjesman/tuinman/naaister/opruimster/secretaresse) en een extra dag in de week waarop ik gewoon helemaal mijn zin kan doen.

Ja, zeg. Dat wáren mijn 3 wensen. Bon. Ik denk eens heel hard na. Euhmmmm. Oh, ik heb er eentje! Ik wens dat ik door 1 keer naar een filmpje te kijken/uitleg te luisteren/werkwijze te lezen perfect zou kunnen uitvoeren wat ik wil. Dat zou handig zijn met de bouw. Vloeren leggen? Check. Gyproc plaatsen? Check. Gyproc opstoppen? Check. Een trap bouwen? Check. Mijn tweede wens is dat de lekkere dingen gezond zouden zijn en de minder lekkere dingen ongezond. Hoe zalig zou ‘t niet zijn als ‘t goed voor uw lijn zou zijn om een Big Mac te gaan eten en je de magere yoghurt met granola beter zou laten staan? Vree zalig, vind ik! En oh, ik vond net een goeie derde wens! Ik wens dat ik van nature geen haargroei op mijn benen, onder mijn oksels, etc zou hebben. Ik zeg weleens dat ik later, véééél later, als we weer geld hebben omdat ons huis af is, voor permanente ontharing ga. Maja. Werkt dat wel? Is dat wel echt permanent? Wie zal het zeggen? En voor ge het ontdekt zijt ge veel geld kwijt, hé?

Wat zou je aan Klaas veranderen mocht je dat kunnen? Wat is je koosnaampje voor Klaas?
Ik vind dat zijn planning/time management wel wat beter zou kunnen, maar hij heeft nu wel héél veel aan zijn hoofd. Werkpuntje voor later dus. Maar mijn allergrootste ergernis: dat hij zijn kousen meer dan de helft van de tijd binnenstebuiten of op een bolletje in de was gooit. Zo krijg je dat niet proper, hé. Ik ben recent gestopt met die ‘verkeerde’ kousen te wassen en leg ze terug in zijn wasmand. Ik ben benieuwd hoe lang het nog gaat duren voor hij doorheeft dat hij stilaan steeds minder kousen heeft om aan te doen. *gniffel* Mijn levensdoel is ervoor zorgen dat Elliot zijn kousen netjes weggooit zodat zijn toekomstige partner daar niet ambetant over moet doen. Allez. Tenzij hij zelf verantwoordelijk zou zijn voor de was, hé. Dan trekt hij zijne plan maar, haha!
Ah, en ik noem Klaas eigenlijk meestal gewoon Klaas. Soms zeg ik beeb. Of Klaasjebaasje. :)

Op wie of wat ben je soms jaloers? Aan wie of wat erger je je mateloos?
Goh. Ik word met de jaren minder jaloers. Denk ik. Op dit moment, zo enkele maanden na de bevalling van mijn tweede en derde kind, ben ik vooral jaloers op dames die zonder veel problemen weer hun lijf terugvinden na hun zwangerschap. Bij mij duurt het nooit heel lang voor ik mijn gewicht terug heb (ik zit nu 4 kg onder mijn startgewicht bijvoorbeeld), maar aan mijn lijf zou je dat niet zeggen. Met zwangerschapskleren aan zou ik nog altijd kunnen spelen dat ik 4-5 maanden ver ben. Mijn buikvel herstelt niet, jong. Ik ga daar later wel aan werken en proberen of ik dat met deftig eten en meer beweging weg krijg. En als dat niet lukt, zie ik mezelf nog wel een mommy tuck laten doen. Op intellectueel vlak ben ik soms jaloers op mensen die goed kunnen schrijven en prachtige romans neerpennen. Gewoon omdat dat ergens nog een stoute droom van me is, een boek schrijven. :)

Wat zou een goeie artiestennaam voor je zijn mocht je ooit beroemd worden?
Lady Drama.

Wat vind je de belachelijkste trends van de laatste jaren? Welke de leukste?
Kunt ge geloven dat ik nu op niks kan komen? Ik weet niet wat de trends zijn. :'( De meeste trends vind ik wel leuk. Denk ik? Cactussen? Marmer? Haken? Ja?

Wil je alstublieft eens een puberfoto posten? 🙂
Ik vond laatst een foto van mezelf toen ik een jaar of 17-18 moet geweest zijn. Da’s toch nog een puber, hé? Ik moest er een beetje van wenen, want ik herinner mij dat ik mijzelf toen een beetje te dik vond. 25 kg later doet dat heel veel zeer, ja.

oude-foto-2

Oh, zo hip dat ik toen nog was. :( :)

oude-foto-1
Wat eet je graag als niemand het ziet? Een grote zak chips? Een halve kilo rauw gehakt? Onopgeloste royco soep? Kom, uw grootste zonden, vertel ze ons!
Chips, ja! Maar ik probeer dat altijd met mate te doen, dus ik neem dan een kommetje in plaats van de hele zak. Ben & Jerry’s is nog zoiets. Maar ook dan dwing ik mijzelf minstens 2 avonden te doen over 1 pot. Da’s nog genoeg, hé. :) Op dit moment zijn boterhammen met choco mijn grootste probleem. Ik denk dat ik verslaafd ben.

En om af te sluiten: wat zijn jouw andere zonden? Kijk je naar foute tv-programma’s? Heb je genant ondergoed? Peuter je in je neus in de auto? Toe, vertel ons eens iets schaamtelijks over jezelf!
In ‘t middelbaar deden we tijdens LO eens belleketrek en toen moest ik van de zenuwen zo hard giechelen dat ik een beetje in mijn broek gepipi’d heb. Ik denk dat dat wel het allerschaamtelijkste is! Foute tv-programma’s, geen idee… Is Temptation Island fout? :) Mijn allerlaatste stapeltje gênant ondergoed heb ik weggegooid met de verhuis en wie peutert er nu niet in zijn neus? Maar in de auto probeer ik dat niet te doen, want ge weet toch nooit wie ge zou tegenkomen, hé! En ik vind dat ook niet proper voor degene die na mij aan het stuur moet zitten. :) Ik ben ook belachelijk slecht in aardrijkskunde. Op een blinde kaart van Europa kan ik bijvoorbeeld niet met zekerheid Zwitserland of Oostenrijk aanduiden. Of die rare Balkanlandjes. No clue! Dat is parate kennis die bij mij simpelweg niet is blijven plakken.

Hè hè, het zit er weer op. En nu begint het nagelbijten en de ‘omg-heb-ik-nu-niet-te-veel-gezegd-paniek’. Until next time!

Ask me anything 2: oproep

Bijna 1 jaar geleden postte ik de eerste oproep voor een AMA (lees: een Ask me anything). Jullie mochten vragen stellen, ik zou ze beantwoorden. Ik had een beetje schrik dat er geen reactie zou komen, maar ik kreeg toch een paar leuke vragen voorgeschoteld! Sommige waren luchtig, aan nog andere zat wat meer vlees. Heerlijk! En ik vul heel graag antwoorden in. De bedoeling was om er toen een vast rubriekje van te maken dat om de zoveel tijd eens zou terugkeren, maar let’s face it: mijn nederig blogstulpje is een beetje in ‘t slop geraakt het afgelopen jaar. Geen idee of hier dus nog veel respons op zal komen. We zien wel. :)

ask box

Dus: je altijd al iets afgevraagd over mij? Wat is mijn lievelingsserie? Welk boek las ik als laatste? Hoe groot zijn mijn voeten? Welke tandpasta gebruik ik? Als ik mijn hele leven lang nog maar één broodbeleg zou kunnen eten, choco of préparé, welke zou dat dan zijn? Schrijf je vraag neer in de comments hieronder of stuur mij een mailtje (via dat icoontje hier opzij) en ik leg mijn zieltje bloot! Tenzij het stoute vragen zijn, hé. Dan moet ik er nog es over nadenken.

Ask me anything: mijn antwoorden op jullie vragen

ask box

Amai. Nadat ik vorige week op ‘publish’ drukte, was ik toch een beetje zenuwachtig. Ging er wel iemand een vraag stellen? Wat voor vraag zou het zijn? Zou ik erop kunnen/durven/willen antwoorden? Mobaja! Jullie zijn redelijk proper gebleven, haha! Benieuwd naar mijn antwoorden? Ik zou dat ook zijn in uw plaats!

Hoe zie je je leven binnen 10 jaar? Hoeveel kids lopen er dan rond, mss verhuisd,… En dan nog eentje om na te denken. Als je de lotto nu zou winnen wat zou je doen met dat geld?

– Debora

Mijn leven over 10 jaar. Goh. Ik denk dat ons gezin tegen dan wel voltallig zal zijn. Klaas en ik zeiden altijd dat twee kindjes meer dan genoeg zouden zijn. (Dat Klaas in ‘t prille begin van onze relatie, toen hij nog jong en onbezonnen was, zei dat hij vier kinderen wou, een jongen, een meisjestweeling en nog een jongen, laat ik efkes terzijde…) Maar sinds Elliot er is, lijkt drie ons misschien ook wel leuk. Het is nog geen done deal, want vooral Klaas verandert nog vaak van gedacht. Mijn hart zegt op dit moment wel drie en ik denk wel dat Klaas mij daar op termijn in zal volgen. ‘t Is nen brave jongen. Over 10 jaar gaan we hopelijk ook verhuisd zijn, want met maar één echte slaapkamer is dit huis écht te klein voor meer dan twee kindjes. Achter onze slaapkamer zit wel een soort dressing, maar die voelt zo vochtig aan dat ik daar echt geen kind zou willen te slapen leggen. Het plan is om ons huidig huis zowat volledig af te breken (de living zou mogen blijven staan en zou dan een garage worden) om dan op dit stuk grond een nieuwbouw te zetten. We zijn volop bezig met het verzamelen van offertes, maar bouwen is duur, hé. We hopen wel dat het gaat lukken, maar we houden ook onze opties open en blijven Immoweb in de gaten houden. Al is ‘t hier in de buurt niet veel soeps, hebben we de indruk.

En wat ik zou doen als ik de Lotto won? Ik beeld mij voor ‘t gemak efkes in dat het echt over waanzinnig veel geld gaat, een bedrag dat we nooit van ons leven op krijgen. Ik zou dan in eerste instantie een zot huis bouwen, volledig naar onze goesting. Misschien wel op een ander, groter, groener stuk grond. Daarna zou ik een deel van het geld uitdelen aan familie en een goed doel zoeken om te steunen. En ik zou héél veel reizen. Voor mij is dat trouwens de ultieme rijkdom, als ik mij onze toekomst voorstel: in een huis wonen waar we echt blij mee zijn, ons gezin vlot kunnen onderhouden, dagdagelijks comfortabel leven en toch nog op reis kunnen gaan. Allez, op materieel vlak, hé. Geluk en gezondheid enzo. Ge kent dat wel.

Als je een animagus was, in welk dier zou je dan veranderen?
Wat is je favoriete muziek?

Charlotte

In een kat! Lijkt me zalig, gewoon doen waar ik zin in heb en slapen wanneer ik wil. :) Ofwel in een vlieg. Gesprekken gaan afluisteren. Ja, dat lijkt wel iets voor mij, haha!

Mijn favoriete muziek is indie rock. Bloc Party (voor ze gek werden en keirare muziek begonnen te maken), Arctic Monkeys, The Maccabees. Die dingen. Maar ik heb een redelijk brede interesse, denk ik. Alleen boenkeboenkemuziek is niet aan mij besteed. En schlagers. *rilt*

Hebben jullie Elliot bewust niet gedoopt? Of zijn jullie zelf ook niet gedoopt? Wat met schoolkeuze? Of zoiets… 

Inge

Elliot is inderdaad bewust niet gedoopt. In deze post heb ik daar al wat over geschreven. Voor Klaas hoefde het tout court niet, maar ik wou wel iets van zingeving in zijn leven. Vandaar dat we kozen voor de viering met het huisvandeMens op zijn groeifeest. Ik ben gedoopt en deed beide communies (ik wou dat toen zelf), bij Klaas stopte het al na zijn doopsel. Eigenlijk komt het er gewoon op neer dat we wel achter vele basiswaarden staan en die willen meegeven aan Elliot, maar dat die voor ons niet specifiek bij een of andere godsdienst horen. Wij kunnen ook totaal niet achter de Kerk als instituut staan (niet door de duizenden jaren geschiedenis en niet door de meer recente ontwikkelingen) en dus leek het mij compleet onzinnig om mijn kind daar lid van te maken en hen op die manier te steunen. Wij zijn ook zeer bewust enkel voor de wet getrouwd, dus ik zou het hypocriet gevonden hebben om Elliot dan wel te laten dopen. We hebben genoeg andere tradities die al generaties lang meegaan en die er ook voor zorgen dat we onze kroost een warm nest kunnen bieden. :) Hiermee wil ik uiteraard niemand viseren, hé. Ik geef gewoon een eerlijk antwoord op de mij gestelde vraag. :)

Wat schoolkeuze betreft: dat maakte het inderdaad een beetje moeilijker. Nu, als er in de wijde omtrek enkel katholieke schooltjes zouden geweest zijn, dan had ik mij daar gewoon bij neergelegd. Maar gelukkig is dat niet het geval. Begin volgend jaar gaan we eens kijken in een schooltje in het centrum dat voor ons heel goed aanvoelt. Allez, voor mij voelt het goed aan, het spreekt voor zich dat Klaas daar hoegenaamd niet mee bezig is en ervan overtuigd is dat zijn vrouw weet waarmee ze bezig is en wel de juiste keuze zal maken. Dat moet eigenlijk toch wel gemakkelijk zijn, hé, vent-zijn? Anyway, dat schooltje voelt voor mij dus goed aan, ja. Wat de levensbeschouwelijke vakken betreft is er vrije keuze, dus wij zouden voor zedenleer gaan. Het is er ook heel kleinschalig, met allemaal graadsklasjes. Ik denk in totaal een 80 leerlingen (kleuter en lager samen) en ik hoorde onlangs dat de peuterklas samen met de eerste kleuterklas slechts 7 leerlingen telt. Zalig vind ik dat. Bovendien zet de school vanaf dit jaar meer en actiever in op ervaringsgericht onderwijs. Het staat dus nog in zijn kinderschoenen, maar het kan alleen maar groeien, hé? Ik ben alleszins héél enthousiast!

Met wie zou je – moest Klaas het je toelaten – wel eens van onenightstandje willen doen? En met welke BV (auteur, politieker, whatever) zou je graag een ganse avond op café gaan? Waarom? Waar zouden jullie het over hebben?

Annick

Hoho. Om op de eerste vraag te antwoorden: ik denk dat Alexander Skarsgård met stip op nummer 1 staat. Maar Milo Ventimiglia zou ook wel eens mogen komen aanbellen. BV’s vind ik moeilijker. Ik heb het niet zo voor volk van eigen bodem precies. Misschien met Otto-Jan Ham. Alhoewel ik met hem niet echt zou praten, maar gewoon zenuwachtig zou zitten giechelen. Ik zou wel eens aan zijn haar willen voelen. Of de Homo Turisticus! Ik zou hem vragen hoe ik Klaas kan overtuigen om ook eens een pornosnor te laten groeien. Ik wil gewoon zien hoe dat er zou uitzien, jong!

 

Awel, ik vond het leuk! Jullie hopelijk ook. Over een paar maanden nog eens, me dunkt! Als jullie tussentijds nog vragen hebben: laat maar komen!

Ask me anything

Zeg. Wisten jullie al dat ik een Facebookpagina hebt aangemaakt voor Huizeke Sluizeken? ‘t Is daar nu nog een beetje stil, maar da’s omdat ik een beetje weinig geblogd heb de laatste tijd. My bad. Snel gaan liken, dat zou ik fijn vinden!

Anyway. Tijd voor een nieuw rubriekje! Ik zat er al eventjes over te denken, maar ben er nu pas aan toegekomen om erover te bloggen. Het wordt volgens mij geen vaste rubriek die je om de twee weken mag verwachten. Maar gewoon, zo af en toe eens, als ik daar goesting in heb. :)

Ask me anything is eigenlijk heel simpel: jullie mogen mij een vraag stellen in de comments of via mail (via dat schoon icoontje van een envelop hiernaast). Om ‘t even wat, hoe belachelijk of serieus ook. Dingen die je je altijd hebt afgevraagd maar nooit hebt durven uitspreken. Spannend, hé? Ik kies er dan een paar vragen uit en dan wijd ik daar een blogje aan.

ask box

Fotootje van hier.

Dus: stel jullie vragen! Volgende week zaterdag post ik ‘s avonds enkele antwoordjes. Tenzij niemand vragen heeft. Dat zou wel een beetje triestig zijn voor mij. En dan zou ik mij redelijk belachelijk voelen. Dat zouden jullie toch niet willen, hé? Ah. Ik docht het al.

Ik ben al benieuwd!